W. A. Mozart: ” Από το τσέμπαλο στο πιάνο ” Ρεσιτάλ πιάνου και τσεμπάλου Γεράσιμος Χοϊδάς-Elke Robersscheuten

Ρεσιτάλ πιάνου και τσεμπάλου

Τσέμπαλο: Γεράσιμος Χοϊδάς-Elke Robersscheuten

Πιάνο: Γεράσιμος Χοϊδάς

ΑΙΘΟΥΣΑ ΣΥΝΑΥΛΙΩΝ  ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΠΑΡΝΑΣΣΟΣ

ΣΑΒΒΑΤΟ 11 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2009

Ώρα έναρξης: 20.30-Είσοδος: 15-10 ευρώ


Λίγα λόγια για το πρόγραμμα

Ο W. A. Mozart είναι μια φιγούρα-κλειδί για τη μετάβαση από το τσέμπαλο στο πιάνο. Παρόλο που σήμερα είναι γνωστός ως «ο συνθέτης του πιάνου», κατά το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του έπαιζε και συνέθετε στο τσέμπαλο και το κλάβικορντ. Το πρόγραμμα αυτού του ρεσιτάλ είναι μια μοναδική ευκαιρία να ακουστούν έργα από διαφορετικές περιόδους της ζωής του, έχοντας 2 όργανα επί σκηνής: το τσέμπαλο, και το πιάνο.   Οι  Χοϊδάς και Robersscheuten, ενήμεροι μελετητές αλλά και λάτρεις του Αυστριακού συνθέτη, δίνουν  μια ιστορικά και υφολογικά τεκμηριωμένη προσέγγιση, κάτι που μέχρι στιγμής λείπει από την ελληνική μουσική σκηνή.

Το πρόγραμμα είναι δομημένο σε δύο μέρη. Στο πρώτο (α’ μέρος) ο Γεράσιμος Χοϊδάς και η Elke Robersscheuten ερμηνεύουν έργα για 4 χέρια αλλά και σόλο από την εποχή που ο Μότσαρτ είχε περιορισμένη ή και μηδενική επαφή με το φορτεπιάνο. τα χρόνια του Salzburg όπου ως γνωστόν δεν υπήρχε ούτε ένα πιάνο στην πόλη, παρά μόνον τσέμπαλα, και γενικότερα τα χρόνια πριν την εγκατάσταση του συνθέτη στη Βιέννη, όπου η επαφή του με το πιάνο ήταν σποραδική.

Στο β’ μέρος ο Γ. Χοϊδάς ερμηνεύει στο πιάνο συνθέσεις που γράφτηκαν για το νέο όργανο (το φορτεπιάνο) και παρουσιάζουν έντονο πιανιστικό ιδίωμα.

Μόνο στα τέλη του 1783, μόλις 8 χρόνια πριν πεθάνει, ο Μότσαρτ αποκτά  δικό του φορτεπιάνο.

Στα έργα του 1ου μέρους ακούμε καθαρά πως το ιδίωμα του συνθέτη δεν είναι πιανιστικό. Η σονάτα για 4 χέρια είναι απλώς μια μεταγραφή ενός ορχηστρικού έργου (συνφονιέτα), και οι Παραλλαγές έχουν πολλά στοιχεία από το ιδίωμα του τσέμπαλου.

————————————————————

Ο Χοϊδάς ερμηνεύει σε σύγχρονο πιάνο, κάτι που, σίγουρα αφαιρεί από την μουσική μεγάλο μέρος από τα χαρακτηριστικά της, ακόμα και αν η ερμηνεία είναι ιστορικά και υφολογικά ορθή. Δυστυχώς όμως, στην Ελλάδα δεν έχουμε φορτεπιάνα, οπότε αναγκαστικός ο συμβιβασμός. Ο Γ. Χοϊδάς έχει παραγγείλει φορτεπιάνο εποχής 1795 το οποίο θα είναι έτοιμο το 2010.

Η σονάτα για φορτεπιάνο σε ντο ελάσσονα είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα γραφής Sturm und Drang, αλλά και Empfindsamer Styl (β’ μέρος), δύο ιδιώματα τα οποία συνυπήρχαν και επηρέασαν τον κλασικισμό μέχρι και το τέλος του (Μπετόβεν). Χαρακτηριστικά του πρώτου, οι έντονες, θυελλώδεις στιγμές και οι απότομες εναλλαγές χαρακτήρα. Χαρακτηριστικά του 2ου, οι πολύ ευαίσθητες και δουλεμένες μελωδίες, με έντονη χρήση των δυναμικών διαφοροποιήσεων (forte-piano) ως εκφραστικό μέσο. Στο β’ μέρος βλέπουμε επίσης τα κατάλοιπα του Stylus Fantasticus (αυτοσχεδιαστικά περάσματα) όπως αυτά ενσωματώνονται στο Empfindsamer Styl, αλλά και στη μουσική ενός έντονα θεατρικού συνθέτη όπως ο Μότσαρτ. Εκρηκτικές είναι και οι εναλλαγές χαρακτήρα στο α΄και γ΄μέρος της Σονάτας, δοσμένες με θεατρικότητα από τον σημαντικότερο συνθέτη όπερας του κλασικισμού.

Το Rondo σε λα ελάσσονα είναι ένα αρκετά όψιμο έργο, καθαρά πιανιστικό. Το κλασικό γράψιμο είναι πιο στέρεο από άποψη διάθεσης και παραπέμπει άμεσα στον επικείμενο ρομαντισμό, θυμίζοντας έντονα βαλς του Σοπέν, κάνοντας χρήση της μπραβούρας. Είναι από τα ωριμότερα και ομορφότερα έργα του Μότσαρτ, δυστυχώς όμως σχετικά παραμελημένο.

Γεράσιμος Χοϊδάς

Πρόγραμμα:

A’ ΜΕΡΟΣ-ΤΣΕΜΠΑΛΟ

W. A. Mozart (1756-1791):

-Σονάτα για 4 χέρια σε ρε μείζονα, KV 381 (Salzburg 1772?)

Allegro

Andante

Allegro molto

-Παραλλαγές σε ντο μείζονα KV265 (Παρίσι 1778)

Β’ ΜΕΡΟΣ-ΠΙΑΝΟ

-Σονάτα σε ντο ελάσσονα KV 457 (Βιέννη 1784)

Molto Allegro

Adagio

Allegro Assai, agitato

Rondo σε λα ελάσσονα KV 511 (Βιέννη 1787

Τσέμπαλο: Γεράσιμος Χοϊδάς-Elke Robersscheuten

Πιάνο: Γεράσιμος Χοϊδάς

Advertisements

About this entry